Dag 48
04 Maart 2016 | Qatar, Doha
Heerlijke vrije dag. Vanmorgen eerst even op zoek naar het museum van moderne kunst Mathaf. In verband met de steeds veranderende wegen wilden we even weten hoe we er moesten komen. Het is vlakbij en we vonden het. Pas om 3 uur open maar dat wisten we.
Daarna weer naar huis, waar ik lekker naar het zwembad ben gegaan, heb gezwommen en in de zon gelegen. In de loop van de dag bleek dat ik behoorlijk verbrand ben, heb er maar 3 kwartier gezeten. Ik heb er gelukkig geen last van, maar ik ben zo rood dat ze net uit Hollywood gebeld hebben of ik mee wil spelen in Winnetou, the sequel.
Hierna naar Villaggio voor een heerlijke lunch. Inmiddels was het tijd voor het Mathaf museum. Dat viel iets tegen, een kleine collectie, geen bijzondere tentoonstellingen, hier en daar iets interessants. Het museum ligt in een gebied dat Education City heet. Daar is men nog zo druk aan het bouwen dat je normaal alleen maar schuttingen ziet. Maar nu waren we er in en hebben we genoten van wat al klaar is. Geld nog moeite gespaard: prachtig aangelegd, schitterende gebouwen, je weet niet wat je ziet. Als alles eenmaal klaar is, ook de wegen er omheen en de schuttingen naast die wegen weggehaald zijn is het een pareltje van architectuur en ruimtelijke ordening. Dat is het voordeel als je een land van lege woestijn af aan op kunt bouwen. Ik heb het al eerder gezegd, dat doen ze geweldig.
Verder lekker rustig thuis, met een boek en haperend internet: we moesten onze pre-paidservice weer optoppen. De machine in het winkelcentrum was om kwart voor 9 stuk, maar we hebben het net weer geprobeerd en nu deed hij het weer, dus daarom een blog! Dat is het voordeel van winkelcentra die tot 12 uur 's nachts open zijn.
Daarna weer naar huis, waar ik lekker naar het zwembad ben gegaan, heb gezwommen en in de zon gelegen. In de loop van de dag bleek dat ik behoorlijk verbrand ben, heb er maar 3 kwartier gezeten. Ik heb er gelukkig geen last van, maar ik ben zo rood dat ze net uit Hollywood gebeld hebben of ik mee wil spelen in Winnetou, the sequel.
Hierna naar Villaggio voor een heerlijke lunch. Inmiddels was het tijd voor het Mathaf museum. Dat viel iets tegen, een kleine collectie, geen bijzondere tentoonstellingen, hier en daar iets interessants. Het museum ligt in een gebied dat Education City heet. Daar is men nog zo druk aan het bouwen dat je normaal alleen maar schuttingen ziet. Maar nu waren we er in en hebben we genoten van wat al klaar is. Geld nog moeite gespaard: prachtig aangelegd, schitterende gebouwen, je weet niet wat je ziet. Als alles eenmaal klaar is, ook de wegen er omheen en de schuttingen naast die wegen weggehaald zijn is het een pareltje van architectuur en ruimtelijke ordening. Dat is het voordeel als je een land van lege woestijn af aan op kunt bouwen. Ik heb het al eerder gezegd, dat doen ze geweldig.
Verder lekker rustig thuis, met een boek en haperend internet: we moesten onze pre-paidservice weer optoppen. De machine in het winkelcentrum was om kwart voor 9 stuk, maar we hebben het net weer geprobeerd en nu deed hij het weer, dus daarom een blog! Dat is het voordeel van winkelcentra die tot 12 uur 's nachts open zijn.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
